بحران میانسالی

تغییرات فیزیکی از عامل های اصلی بحران میانسالی

• با رسیدن به میانسالی ممکن است متوجه شوید که دیگر مانند گذشته نیستید. شاید بیشتر مستعد ابتلا به بیماری‌هایی مانند فشار خون بالا یا بیماری‌های قلبی-عروقی باشید. این تغییرات جسمی می‌توانند موجب احساس ترس یا ناامیدی نسبت به آینده شوند و به بروز بحران میانسالی دامن بزنند.
• زنان در میانسالی وارد دوره‌ی یائسگی می‌شوند که با علائمی مانند گرگرفتگی، تغییرات خلقی و اختلالات خواب همراه است. این علائم می‌توانند موجب افزایش استرس کلی شده و زمینه‌ساز بحران میانسالی شوند.
• مردان نیز ممکن است در میانسالی کاهش تدریجی سطح تستوسترون را تجربه کنند. عواملی مانند بیماری، سوءمصرف الکل، عوارض دارویی و افزایش چربی بدن می‌توانند منجر به کاهش سطح تستوسترون شوند. این کاهش می‌تواند باعث بروز علائمی مانند افسردگی، کاهش میل جنسی و اختلال در خواب شود که به تشدید بحران میانسالی کمک می‌کند.

تغییرات در پویایی خانواده

• بسیاری از والدین در میانسالی تجربه‌ی «سندرم آشیانه خالی» را دارند. این سندرم به احساس غم و اندوهی اطلاق می‌شود که والدین هنگام مستقل شدن فرزندان و ترک خانه تجربه می‌کنند. این احساس به ویژه در مادران که نقش مراقب اولیه فرزندان را بر عهده دارند، شایع‌تر است. وقتی که والدین نقش خود را در خانواده مجدداً ارزیابی می‌کنند و روی تغییرات تمرکز می‌کنند، ممکن است احساس تنهایی یا پوچی کنند که به بحران میانسالی منجر می‌شود.
• همچنین تغییراتی در روابط با والدین سالمند می‌تواند استرس‌زا باشد. مراقبت از والدین پیر می‌تواند فشار روحی و جسمی زیادی به همراه داشته باشد و مرگ والدین می‌تواند تغییرات عمده‌ای در زندگی فرد ایجاد کند.
• طلاق نیز یکی از وقایعی است که ممکن است باعث بروز بحران میانسالی شود. جدایی از شریک زندگی طولانی‌مدت می‌تواند احساسات متناقضی از جمله غم، عصبانیت و سردرگمی ایجاد کند. این مسئله ممکن است تأثیرات منفی بر روابط خانوادگی و صمیمیت اعضای خانواده بگذارد.

تغییرات شغلی

• بر اساس یک نظرسنجی که در سال ۲۰۱۹ توسط Indeed انجام شد، افراد معمولاً در سن ۳۹ سالگی به دنبال تغییر شغل می‌روند. بسیاری از افراد در میانسالی مسئولیت‌های جدید شغلی را بر عهده می‌گیرند که ممکن است منجر به استرس و اضطراب شود.
• اگر شغل خود را تغییر ندهید، ممکن است در موقعیت‌های بالاتری در همان شغل باقی بمانید. اگرچه این تغییرات ممکن است مزایای مالی داشته باشند، اما مسئولیت‌های جدید می‌توانند استرس شما را افزایش دهند.
• بسیاری از میانسالان متوجه می‌شوند که شغل آن‌ها در حال افول است. همچنین گرفتار شدن در روزمرگی‌های شغلی می‌تواند منجر به نارضایتی و احساس عدم رضایت از کار شود.

تغییرات مالی و بحران میانسالی

• بسیاری از اتفاقات ذکر شده می‌توانند بر ثبات مالی شما تأثیر بگذارند. ممکن است نیاز به صرف هزینه‌های بیشتری برای مراقبت از والدین سالمند خود داشته باشید یا تغییر شغل باعث شود که نیاز به بازنگری در مخارج مالی خود داشته باشید.
• از دست دادن شغل یا تغییرات ناگهانی در بازار کار می‌تواند فشار مالی زیادی وارد کند، به‌ویژه زمانی که افراد احساس می‌کنند باید امنیت روانی بیشتری در این دوره از زندگی داشته باشند.
• اگر فرزندان بزرگسال شما با مشکلات مالی مواجه شوند، ممکن است استرس بیشتری را تجربه کنید. تحقیقات نشان می‌دهند که والدین میانسال زمانی که آینده اقتصادی فرزندانشان در خطر باشد، اضطراب بیشتری دارند و بیشتر در معرض افسردگی قرار می‌گیرند.

ناملایمات دوران کودکی به عنوان عامل خطر

• برخی از تجربیات دوران کودکی می‌توانند خطرات سلامتی در دوران بزرگسالی را افزایش دهند و در بروز بحران میانسالی مؤثر باشند. این تجارب می‌توانند سطح استرس را افزایش دهند و باعث تشدید بحران در میانسالی شوند.
• برای مثال، مرگ والدین در دوران کودکی می‌تواند احتمال بروز افسردگی و بحران میانسالی را در آینده بیشتر کند. بزرگ شدن در فقر ممکن است خطر ابتلا به استرس مزمن و بیماری‌های قلبی را در بزرگسالی افزایش دهد. رفتار نامناسب والدین یا تجربه کشمکش‌های طلاق آنان نیز می‌تواند اثرات منفی مشابهی داشته باشد.

• شنونده خوبی باشید : اجازه دهید فرد آزادانه در مورد نگرانی‌ها و ناراحتی‌های خود صحبت کند. از قضاوت کردن خودداری کنید و تنها پس از پایان صحبت‌هایش، اگر پیشنهادی دارید بیان کنید. گاهی اوقات فقط شنیدن حرف‌های فرد می‌تواند تغییرات بزرگی ایجاد کند.
• نگرانی‌های خود را با دقت ابراز کنید : به جای گفتن جمله‌هایی مانند "فکر می‌کنم شما دچار بحران میان‌سالی شده‌اید"، می‌توانید از جملاتی مانند "احساس می‌کنم شما مثل همیشه حالتان خوب نیست، آیا همه چیز خوب است؟" استفاده کنید. این روش به فرد کمک می‌کند احساس کند که مورد توجه و محبت اطرافیان خود قرار دارد، نه اینکه دچار برچسب‌گذاری شود.
• کمک فوری در مواقع تهدید به خودکشی : اگر فردی در بحران میان‌سالی تهدید به آسیب رساندن به خود یا دیگران می‌کند، باید فوراً اقدام کنید. اگر فرد به دلایل منطقی پاسخ نمی‌دهد، باید او را برای ارزیابی به اورژانس منتقل کنید. در صورتی که فرد تمایلی به رفتن به بیمارستان نداشته باشد، با روانشناس تماس بگیرید و او را تنها نگذارید تا کمک به موقع برسد.
• تشویق به مراجعه به پزشک : یادآوری کنید که مراجعه به پزشک متخصص می‌تواند به تشخیص مشکلات فیزیکی که ممکن است پشت تغییرات رفتاری نهفته باشد، کمک کند. به‌عنوان مثال، آلزایمر در مراحل اولیه می‌تواند باعث تغییرات رفتاری شود. پزشک با بررسی سلامت جسمی فرد می‌تواند به تشخیص مشکلات پنهان بپردازد.
• در صورت نیاز، از مشاور کمک بگیرید : اگر احساس می‌کنید نمی‌توانید به تنهایی به فرد کمک کنید، بهتر است از یک روانشناس مشاوره بگیرید. روانشناس می‌تواند به شما راهکارهایی ارائه دهد تا فرد را آرام کنید و در صورت لزوم او را به بازگشت به زندگی عادی تشویق کنید.